حضرت آیت الله خامنه ای : «یک روزی بود که این کشور - همین تهران که شما حالا بحمد الله با خیال راحت و با امنیت [ در آن ] رفت ‌و آمد میکنید - زیر موشکهای صدام بود ؛ خیلی از شما ها شاید آن‌ وقت در دنیا نبودید. ما هیچ وسیله ‌ی دفاع نداشتیم، [ درحالی ‌که ] همه به صدام کمک میکردند ؛ آمریکا برای همین موشکها و برای ابزارهای دفاعی و حتی برای نقشه‌ ی میدان جنگ به صدام کمک میکرد ؛ ماهواره ‌هایش و دیگران کمک میکردند. فرانسه کمک میکرد ؛ فرانسه، هم موشک میداد، هم هواپیما میداد. آلمان کمک میکرد ؛ مواد شیمیایی میداد. میدانید در موارد زیادی لشکر صدام کار شیمیایی کردند. ما چقدر جانباز شیمیایی داریم، چقدر از آنها از دنیا رفتند ! موادش را آلمان به اینها میداد. آلمان مواد شیمیایی در اختیار اینها میگذاشت که اینها بمب شیمیایی درست کنند. حتی گاهی شاید بمب شیمیایی هم بهشان میداد ؛ همه کمک کردند ؛ ما دست ‌خالی بودیم، وسیله ‌ای نداشتیم ؛ [ لذا ] به فکر افتادیم که باید خب وسیله ‌ی دفاعی درست کنیم. شروع کردیم ؛ از صفر در واقع شروع کردیم. من اگر بگویم به شما و تصویر کنم - که حالا متأسفانه وقت نیست - که اولین چیزی که ما توانستیم پرتاب کنیم که بردش هم حدود بیست کیلومتر بود چه بود، ممکن است خنده ‌تان بگیرد ! [ وسیله ‌ای ] مثل یک ناو‌دان درست کرده بودند که ما مثلاً فرض کنید بتوانیم موشک آرپی ‌جی را با یک شکلی از روی این ناو‌دان پرتاب کنیم، که مثلاً حدود پانزده کیلومتر یا بیست کیلومتر هم برود ؛ این‌ جوری شروع شد. بعد توانستیم توانایی‌ ها را بیشتر کنیم. وقتی توانایی‌ هایمان زیاد شد و دشمن دید که ما میتوانیم مقابله ‌به ‌مثل کنیم، متوقف شد ؛ این تجربه ‌ی ما است .»