سحرِ عاشورا، خواب دیدم که در مسجدالمهدی هستم و جمعیت خیلی زیادی در مسجد هست. گفتند برای مسجد دارد نیروی کمکی می‌آید. جلوی مسجد که رفتم، دیدم دسته‌ ای منظم به طرفم آمد و سعید آل‌طاها جلوی دسته نوحه می خواند و بقیه جواب می دهند. دیدم پسرم هم کنارش هست. در خواب برایم یقین‌ شده بود که آن‌ها شهدا هستند. از پله های مسجد بالا آمدند و جلوی محراب ایستادند و شروع به نوحه خوانی و سینه زنی کردند. من هم کناری ایستاده بودم و به آن‌ها نگاه می‌کردم که محمد جمعیت را دور زد و آمد دستش را به گردنم انداخت و بوسم کرد. من هم محمد را بوسیدم و گفتم مامان خیلی وقت است که ندیدمت، چه بزرگ شدی! سرش را بلند کرد و گفت این عصاها چیست؟ گفتم چیزی نیست مادر، چند روزی است پایم درد می کند، دارم با عصا راه می روم. گفت مامان، چند روز پیش کربلا بودم و برایت از داخل ضریح امام حسین علیه‌السلام شال سبزی آوردم...